Kad govorimo o »savezu« u granicama religijskog jezika obično mislimo na saveze koje je Bog u Starom zavjetu sklopio s Noom, s Abrahamom i Izraelom. No pojam Saveza mnogo je širi od raznih sklopljenih saveza. Našoj hrvatskoj riječi »savez« odgovara u hebrejskoj Bibliji riječ »berith«, a u grčkoj Bibliji, osobito u Novom zavjetu, riječ »diatheke«. Ostavivši po strani vrlo male razlike, ove dvije riječi u biti označuju istu stvar. »Diatheke« je, više ili manje, tek prijevod hebrejske riječi »berith«, i moramo je redovito shvaćati u tom smislu. Iz tekstova kao što su Post 26, 28. 31; Jš 9,15 i mnogih drugih proizlazi da je Hebrej pod pojmom »berith« prije svega mislio na neko prokletstvo upereno protiv sebe sama, ili pak na zakletvu kojom je, zaklinjući neko božanstvo, tražio u njega pomoć. U širem smislu riječi »berith« sigurno znači i odnos koji proizlazi iz nekog ugovora, ali samo ukoliko se zasniva na nekoj zakletvi ili prisezi. To je juridička imitacija naravnih odnosa između ljudi koji se temelje na krvnom srodstvu i na prijateljstvu. Kao i ti ljudski odnosi i odnos zasnovan na ugovoru može postojati medu jednakima ili pak među višima i nižima. Stranke se mogu nazivati »braća« ili pak »gospodar« i »sluga«. U prvom slučaju savez poprima više karakter obostrane obveze koju svaka stranka sama prihvaća. U drugom slučaju, naprotiv, on više naliči jednostranoj (unilateralnoj) ustanovi koju osniva viši, a na nižem, tj. vazalu je da prihvati i ispuni obveze saveza. I više ili manje jednostrano zasnovan ugovor predstavlja, dakle, uvijek u svojoj daljnjoj opstojnosti obostrani (bilateralni) odnos.